အေတာင္ေလးေတြေပါက္ခါစ
ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္
က်ယ္ျပန္ ့တဲ့ေကာင္းကင္က
မရပ္မနားပ်ံသန္းေနတဲ့
ငွက္ကေလးကိုမွမေထာက္
ေလာကရဲ ့အဆံုးတစ္ေနရာကို
လမ္းျပမေပးခဲ့ဘူး
။
အရႊယ္ေလးေရာက္ေနတဲ့
လူသားတစ္ေယာက္ေပါ့
ဘ၀ဆိုတဲ့အရာၾကီးတစ္ခုက
မ၀့ံမရဲေလွ်ာက္လမ္းေနရတဲ့
ငါေျခေထာက္ေတြကိုမသနားဘူး
ဘ၀ရဲ ့ထြက္ေပါက္ကို
ရွာေဖြခြင့္မေပးခဲ့ဘူး
။
ေပ်ာ္ရႊင္မွဳဆိုတဲ့အရာေတြကို
အမ်ားၾကီးမဟုတ္ရင္ေတာင္
အနည္းငယ္ေတာ့ေမွ်ာ္လင့္မိတယ္
သာယာတဲ့ေန ့ရက္ေတြကို
ေန ့တိုင္းမဟုတ္ရင္ေတာင္
ၾကံဳဆံုခြင့္ရခ်င္တယ္
သူမ်ားေတြေျပာတဲ့အခ်စ္ဆိုတာ
ငါ့အတြက္ေတာ့ဘာမွန္းမသိလဲ
ငါၾကင္နာရတဲ့ သူမ
ဆီကအခ်စ္ကို
တစ္ေယာက္တည္းအပိုင္လိုခ်င္မိတယ္
ဆူးခင္းထားတဲ့လမ္းေတြဆိုေတာင္မွ
ကတၱီပါေပၚကဆူးေတြမွာပဲ
ငါေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္မိရဲ ့။
0 comments:
Post a Comment